Linux Sunucuda Büyük Dosyalar Nasıl Bulunur? Disk Alanını Dolduran Dosyaları Bulma

kullanılabilir.

Ancak büyük bir dosya bulmanız onun gereksiz olduğu anlamına gelmez. Veritabanı dosyaları, swap dosyaları, uygulama verileri ve sistem dosyaları da büyük olabilir. Dosyanın ne işe yaradığını doğrulamadan silmeyin.

Aramaya başlamadan önce:

komutunu çalıştırın.

Ana dosya sistemini kontrol etmek için:

kullanabilirsiniz.

Örneğin disk kullanımı %95 seviyesindeyse hangi dizin veya dosyaların alanı tükettiğini araştırmak gerekir.

Temel komut:

Burada:

/ → Aramanın başlayacağı dizin

-xdev → Başka bağlı dosya sistemlerine geçilmesini önler

-type f → Yalnızca normal dosyaları arar

-size +1G → 1 GB'den büyük dosyaları bulur

2>/dev/null → Yetki gibi nedenlerle oluşabilecek hata mesajlarını ekrandan gizler

Bu komut dosyaları silmez; yalnızca bulur.

Daha küçük dosyaları da araştırmak için:

kullanabilirsiniz.

Benzer şekilde 100 MB'den büyük dosyalar için:

kullanılabilir.

Ancak sınırı çok düşük tutarsanız binlerce sonuç çıkabilir.

Bütün sunucuda tek tek dosya aramak yerine önce hangi ana dizinin büyük olduğunu belirlemek daha verimli olabilir.

Örneğin:

komutunu çalıştırın.

Sonuçlarda /var büyük görünüyorsa:

ile devam edin.

Ardından örneğin /var/log büyükse:

şeklinde alanı tüketen noktaya kadar ilerleyebilirsiniz.

du, dizinlerin ve dosyaların kapladığı alanı incelemek için kullanışlıdır.

find ise belirlediğiniz koşullara uyan dosyaları bulur.

Disk problemi araştırılırken genellikle:

sırası oldukça etkilidir.

Önce diskin doluluk oranı bulunur, ardından büyük dizin tespit edilir ve son olarak o dizindeki büyük dosyalar araştırılır.

Örneğin yalnızca /var içerisinde 500 MB'den büyük dosyaları aramak için:

kullanabilirsiniz.

Web projeniz:

altındaysa:

ile büyük proje dosyalarını araştırabilirsiniz.

Bu yöntem bütün sistemi taramaktan daha hızlı olabilir.

Sunucularda büyük dosyaların önemli kaynaklarından biri loglardır.

Öncelikle:

kullanabilirsiniz.

Alt dizinler için:

çalıştırılabilir.

Burada:

- Nginx logları

- Sistem logları

- Authentication logları

- Uygulama logları

yüksek alan kullanabilir.

Ancak aktif log dosyalarını ne olduğunu anlamadan doğrudan silmeyin.

Nginx logları çoğunlukla:

altındadır.

Kontrol:

Dosyaları boyutlarıyla görmek için:

kullanabilirsiniz.

access.log veya error.log çok büyükse bunun nedeni yoğun trafik veya sürekli tekrarlanan bir hata olabilir.

Yalnızca logu temizlemek yerine büyümenin nedenini de araştırın.

Evet.

Node.js uygulamaları PM2 ile uzun süre çalışıyorsa log dosyaları ciddi boyutlara ulaşabilir.

PM2 log dizini kullanılan hesaba göre genellikle:

altında bulunur.

Kontrol:

Dosyalar için:

kullanılabilir.

PM2 loglarını kontrollü şekilde boşaltmak için:

kullanılabilir.

Ancak hata sürekli devam ediyorsa loglar yeniden büyür. Bu durumda uygulamadaki asıl hata düzeltilmelidir.

Sunucularda unutulan:

- .tar

- .tar.gz

- .zip

- .sql

- .dump

dosyaları ciddi alan kullanabilir.

Özellikle günlük veya haftalık otomatik backup alıyorsanız eski yedeklerin silinip silinmediğini kontrol edin.

Örneğin proje yedeklerinin bulunduğu klasörde:

ve:

kullanılabilir.

Yedek dosyasını silmeden önce çalışan ve mümkünse sunucu dışında bulunan başka bir yedeğiniz olduğundan emin olun.

Örneğin:

ile düzenli yedek alıyorsanız .sql veya özel format dump dosyaları zaman içerisinde birikebilir.

Bunlar aktif PostgreSQL veri dosyalarından farklıdır.

Eski dump dosyalarının gerekip gerekmediğini değerlendirip uygun bir yedek saklama politikası oluşturabilirsiniz.

Ancak PostgreSQL'in kendi veri dizinindeki dosyaları manuel olarak silmeyin.

find sonucunda çok büyük bir dosya gördüğünüzde dosyanın:

veya başka bir veritabanı veri dizininde olduğunu fark edebilirsiniz.

Bu dosyaları:

ile manuel silmek veritabanının bozulmasına ve veri kaybına yol açabilir.

Veritabanı çok fazla alan kullanıyorsa sorun veritabanının kendi araçlarıyla araştırılmalıdır.

Linux'ta çalışan bir process bir dosyayı açık tutarken dosya silinirse dosya dizin listesinden kaybolabilir ancak process dosya tanıtıcısını açık tuttuğu sürece disk alanı hemen serbest kalmayabilir.

Bu durumu kontrol etmek için:

kullanılabilir.

Burada büyük bir dosya görüyorsanız hangi process'in dosyayı açık tuttuğunu belirleyin.

Process'i doğrudan öldürmek yerine ilgili servisin kontrollü şekilde yeniden başlatılması gerekip gerekmediğini değerlendirin.

Bazen:

diskin çok dolu olduğunu gösterirken du ile aynı miktarda dosya bulunamaz.

Bunun olası nedenlerinden biri silinmiş ancak çalışan process tarafından açık tutulan dosyalardır.

Bunun yanında mount yapıları, ayrılmış dosya sistemi alanları ve diğer dosya sistemi özellikleri de farklılıklara neden olabilir.

Bu nedenle ciddi fark varsa:

kontrolü faydalıdır.

Disk probleminin nedeni her zaman birkaç büyük dosya değildir.

Milyonlarca küçük:

- Cache

- Session

- Thumbnail

- Geçici dosya

- Log parçası

inode'ları tüketebilir.

Kontrol etmek için:

kullanabilirsiniz.

Disk alanı boş görünmesine rağmen yeni dosya oluşturulamıyorsa inode kullanımı özellikle kontrol edilmelidir.

Docker kullanılan sunucularda büyük alan:

- Image

- Container

- Volume

- Build cache

tarafından kullanılabilir.

Genel kullanım için:

kullanabilirsiniz.

Ancak Docker volume'ları içerisinde kalıcı veriler bulunabileceği için ne olduğunu bilmeden temizleme komutları çalıştırmayın.

Belirli bir dosyanın boyutunu görmek için:

kullanılabilir.

Dizindeki dosyaları boyutlarıyla görmek için:

komutu faydalıdır.

Ancak klasörlerin gerçek toplam disk kullanımını değerlendirmek için du daha uygundur.

Dosyanın yolunu gördükten sonra hemen silmek yerine şu soruları cevaplayın:

1. Dosyayı hangi uygulama oluşturdu?

2. Şu anda kullanılıyor mu?

3. Log dosyası mı?

4. Yedek mi?

5. Veritabanına mı ait?

6. Kullanıcı tarafından yüklenen bir dosya mı?

7. Silinirse uygulama bozulur mu?

8. Başka yerde yedeği var mı?

Dosyanın gereksiz olduğundan emin olduktan sonra uygun temizleme yöntemi kullanılmalıdır.

İlk olarak:

Ardından:

Büyük klasörü bulduktan sonra o klasörün içine ilerleyin.

Örneğin:

Daha sonra gerekirse:

kullanın.

Ek olarak:

ve:

kontrolleri yapılabilir.

Büyük dosya araştırırken şu hatalardan kaçının:

- Büyük gördüğünüz her dosyayı silmek

- Veritabanı dosyalarını manuel silmek

- Aktif logları kontrolsüz kaldırmak

- Eski yedeği silmeden önce yeni yedeği doğrulamamak

- Docker volume'larını rastgele temizlemek

- Yalnızca büyük dosyalara bakıp inode kullanımını unutmak

- df ile du arasındaki büyük farkı araştırmamak

- Disk doluluğunun asıl nedenini çözmeden yalnızca geçici temizlik yapmak

Özetle, Linux sunucuda büyük dosyaları bulmak için df, du ve find birlikte kullanılabilir. Önce hangi dosya sisteminin dolduğunu, ardından hangi klasörün büyüdüğünü ve son olarak hangi dosyaların alan tükettiğini belirlemek en güvenli yöntemdir.

Büyük bir dosya bulduğunuzda temel kural değişmez: Dosyanın ne olduğunu bilmeden silmeyin. Özellikle üretim sunucularında birkaç GB alan kazanmak için yapılan yanlış bir silme işlemi tüm uygulamanın veya veritabanının kaybedilmesine neden olabilir.